24
Xuñ

Sen imposicións, sen ofender a ninguén

   Posted by: lannister   in Lingua

O martes pasado asistín a un acto do Modelo Burela. Fun invitado por Bernardo Penabade co motivo do peche das actividades do proxecto para este curso. Este ano o foco de atención estaba centrado na Sanidade un dos abondosos eidos que se resiste a presenza normal do galego. Un dos eventos realizados durante o acto foi a proxección dun documental, dispoñible proximamente na rede, sobre as persoas que tentan levar o galego o Hospital da Costa, sito en Burela. Son pingas de auga nun oceano de castelanismo militante. Porén non vou flaar diso senon das verbas mais repetidas non so no documental senon no propio acto: sen imposicións, sen ofender a ninguén. Verbas repetidas cada vez que se falaba, e perdon pola redundancia, de falar galego ou usalo na escrita. Chocoume bastante, non porque non saiba que moitos cren no da imposición no do galego nin porque non saiba que moitos aínda se ofenden se escoitan falar en galego. Chocoume porque se un plan tan “branco” como o Modelo Burela debe facer expresión manifesta de non impoñer é que xa non hai remedio. Do mesmo xeito chocoume o de deixar de falar galego se o outro se ofende. Porque así non hai remedio. En fin parece que todo segue o seu lento camiño cara a extinción. Porque mal imos se aceptamos o da imposición e peor se lle facemos caso os que se ofenden por oir unha lingua distinta a de Lope, insigne poeta que xa o deixou todo claro: “Antes puto que gallego”.

Para rematar recomendo ler isto que da outra imaxe do mesmo.

Tamén en Galizauberalles2

Tags: ,

This entry was posted on Venres, Xuño 24th, 2011 at 12:42 p.m. and is filed under Lingua. RSS 2.0You can follow any responses to this entry through the feed. Both comments and pings are currently closed.

One comment

 1 

Curioso documental, ciertamente; me gustaría creer que la normalización es posible pero luchar contra estereotipos y prejuicios es alto tan arduo y a veces infructuoso que vete tú a saber. De todas formas, permíteme un apunte: hay ofensas y ofensas, es decir, que un castellano parlante gallego (entendido como tal alguien nacido y criado en Galicia, con el castellano como lengua materna) se sienta ofendido lo puedo encontrar hasta exagerado pero hay que tener en cuenta que no por estar o vivir en Galicia uno entiende el gallego (verbigracia, a Raquel le resulta a veces difícil entenderlo, supongo que en una medida similar que a mi me resulta a veces el entender el catalán, sobretodo de fuera de Barcelona; de hablarlo pues mejor que ni idem).

Un abrazo y a ver cuando nos podemos ver que ya hace años de la última XD

Xullo 18th, 2011 at 1:37 a.m.