Posts Tagged ‘fonte externa’

24
Xan

Sobre o que implica a Audiencia Nacional

   Posted by: lannister    in Desfeita

Mentres a progresía racha as vestiduras polo de Garzón, a quen simplemente se lle esta a aplicar a xustiza de excepción que el mesmo puxo en pé, as verdadeiras implicacións da Audiencia Nacional e as leis paridas para maior gloria desta, como a Lei Antiterrorista, continuan pasando desapercibidas.  Reproduzo unha anotación de Ferradura en tránsito onde quedan claras as devanditas implicacións.

” Por iso esta Ferradura, hoxe, se fai voceira desa situación e incorpora as palabras do pai de Antom Santos. Léana, favor, con calma e indignación. Vai:

Crueldade, impotencia
Se copio do dicionario Ir Indo a definición do adxectivo cruel, sae isto: Que se comprace en
facer sufrir ou en ver como sofren os demais. O Estraviz explícame que é cruel quen é “capaz de
fazer padecer a outros ou de ver que padecem sem se comover”. E o dicionario da real Academia
Galega (permítaseme escribir real con minúscula, como seica o facía o noso grande poeta Curros)
dime: Que fai sufrir sen sentir pena por iso ou mesmo compracéndose.
Non sei se os responsábeis do funcionamento do sistema penitenciario acadan para si o compoñente de sadismo que inclúe algunha destas descricións da palabra cruel. O que semella
evidente é que regularon o seu lerio para facer sufrir a quen está preso, mais non só. Para facer que padeza o entorno familiar e social de quen estea encadeado. E os feitos confirman que moito mellor canto maior sexa a intensidade do sufrimento.
A miña experiencia de relación con este sistema é recente. Comeza coa detención do meu fillo Antom Santos o 2 de decembro de 2011, en Lugo, acusado de non se sabe que. Polo que coñezo da súa declaración perante un xuíz do tribunal que substitúe ao famoso e franquista Tribunal de Orden Público, a xa non menos famosa Audencia Nacional, el declarouse, sen dubidalo, independentista galego, e negou ter relación con ningún feito penado pola lexislación española vixente. O xuíz decretou secreto de sumario, e ordenou ao mesmo tempo o seu inmediato ingreso en prisión.
Aplicáronlle a Lei Antiterrorista, contestada, como é sabido, por Amnistía Internacional. Permaneceu incomunicado ata o 5 de decembro, cando o levaron á Audiencia. Seguiu sen contacto co exterior ata o 9, día no que lle permitiron facer unha chamada á casa, de 45 segundos, desde a Prisión de Aranjuez, onde ingresou despois de pasar uns días na de Soto del Real. Repare o lector, a lectora, de que falamos de máis de seis días sen que o preso se poida poñer en contacto con ninguén. Onde fican os dereitos humanos máis elementais?, os que con frecuencia invocan as persoas con poder nestes eidos, onde se vende, con técnicas semellantes ás da venda de aspiradoras, unha modélica organización política, a democrática civilización occidental.
Despois veñen máis atrancos. Disfrazadas de burocracia, pedras no camiño de familiares e de todas as persoas do seu entorno, para que o secuestro legal, o illamento do preso, sexa o máis efectivo posible. A arañeira de Kafka, como toda (re)creación da imaxinación humana, queda moi curta á beira da realidade cruel que constrúe o sistema. Ata o día 18 de decembro, ata os quince días ben cumpridos desde a detención, non lles é posible, a súa nai e a seu pai, velo. E canto custa chegar ao Centro Penitenciario Madrid VI de Aranjuez! Non se está a falar dos 650 quilómetros de distancia que cómpre percorrer, e mais os outros tantos da volta. Moito máis difícil que guiar o coche por Castela adiante, en inverno, entre brétemas intensas e xeadas, contra reloxo para atender as obrigas laborais, pois as visitas están marcadas para as sete e media da tarde dos domingos, moito máis difícil é peneirar a confusa e contraditoria información que se fornece desde as cadeas.
Vai pasando o tempo, e ao preso, como se dixo, aínda non pode visitalo ninguén diferente de seus pais, que se achegaron a onda el en todas as ocasións que puideron. Ademais do duro sistema carcerario, que mesmo raciona os libros (só permiten retirar tres por semana da biblioteca), dos máis de quince días que tarda en recibir unha carta, sempre que non a devolvan cun pretexto, e poderíanse enumerar en longa restra outros exemplos de represión, ademais diso, aínda hoxe, 18 de xaneiro, non pode o preso poñerse en contacto por teléfono con ninguén. Impídenllo atrancos burocráticos que non somos quen de desbloquear.
Impotencia, si, é o estado de ánimo que te anega. Pero cómpre seguir a furar con constancia, para ir abrindo buratos neste muro carcerario.
Para rematar, algo que un entende como obvio: a inequívoca solidariedade coas persoas que
están na mesma situación. Porque hai máis presos e presas, aquí, onde o mundo se chama Galicia, e tamén fóra dela. E, por asociación de ideas, chega agora á punta dos meus dedos esoutra palabra: Capital, Kapital (o adxectivo que lle acae medra, rotundo, nun poema de Chus Pato)
Xosé Luís Santos Cabanas”

 

Tamén en Galizauberalles2

Tags:

22
Xan

Cambio de aspecto

   Posted by: lannister    in Lingua, Sen clasificar

Comezo cunha rectificación: o final Feijoo non estivo o mercores en “El Gato al Agua”, non sei se entendin mal a data ou se cambiou de idea. Onte non vin o programa co cal tampouco sei se dixeron algo sobre a folga. Respecto a folga como lamentablemente non puiden ir a Compostela pospoño a miña valoración ata a semana vindeira. Estou a agardar novas dun par de amigos que si foron ademáis de facer acopio de valoracións na prensa.

Por outro lado como nestes ultimos tempos engadin un bo feixe de novas ligazóns, redistribuín outras, creei novas categorías e engadin as sementes RSS de nosquedaportugal e feijoomente para que calquera que entre aqui vexa que se acaba de publicar neses dous blogues (mais que nada para compensar os multiples parons que sufre este blogue) decidin cambiar o aspecto do blogue. Espero que non cause problemas ( ao mellor para o dubidoso caso de que alguen imprima algo de aqui e non se vexa ben). En calquera caso se a opinion maioritaria dos lectores é que non lles gusta a nova plantilla sempre podemos voltar a anterior ou buscar outra que sexa mais lexible e nos convenza a todos. Galizauberalles2 seguira coa mesma plantilla.

ACTUALIZACIÓN:

Mentres escribía o anterior vin un comentario de duar que serve como primeira información sobre a manifestación: Grazas duar. Reproduzo o comentario:

“Xa que mo pides, aínda sendo consciente da discriminación que sofro, contarei-che a manifa. Chegeui tarde, pasadas as 12 na praza do toural enganchei a manifa, ah esquecera-me , primeiro crín que xa rematara pois na alameda,vin moito rapaz de volta, depois de cumprirem pola patria tras as rapazas, supoño, mas bastante xente tamén maior.Sigo onde ía, eu continuei e volvo ao Toural muita xente,surprendo-me, vou axiña adiantando e chego ao obradoiro, outra surpresa pola xente, poidendo pasar con dificultade, fago caso aos organizadores e vou cara o hostal. Discurso, callón no seu pael, a xente moito caso non fazia,a que estava ao meu carón ao menos. Soou o himno nacional, emocionei-me, pouco puño en alto e tamben pouco cantante, o primeior bon, o segundo mau, eche o que há. E fun-me a xantar cun amigo madrileño. Se no obradoiro caben 25.000 persoas , coma mínimo 35,000 houvo.Ao mellor máis, un sucesso sen dúvida.

Duas cousas estavan os de agir cos seu carteliños, dando a nota, e o seu, lóxicamente portada nos media de madriles e na entrevista co frijol en intereconomía, há que vè-la, incríbel. demagoxia ppeppeira a raudais. Somos uns radicais separatistas aldeanos que non queremos que nosos rapazes falen….. Inglés, para analisar sen dúvida.Os da voz cumprindo o seu traballo, fixerón a fotiño da bandeira franquista-rojigualda queimada

Cando camiñaba pola rua, moi pouca bandeiras estreladas e sindicais, iso sí aorredor do callón muitas.Non gostei, risco de aproveitamento. Parezemos aínda unha sociedade infantilizada dependendo duns marxistas e duns españolistas. mas iso vai mudar sen dúvida.Saudos”

Aqui en Galizauberalles2.


Tags: , , ,

15
Xan

Do Decretazo a folga do 21

   Posted by: lannister    in Desfeita, Lingua, Política

Ata que punto sacar o decretazo en Nadal foi un acerto do goberno quedou demostrado para min este martes. Unha representante da CIG pasou polo meu centro para informar da folga xeral no ensino convocada o 21. A meirande parte dos meus compañeros non sabían da folga porén tampouco sabían nada do decretazo. De feito nas tipicas conversas da sala de profesores moitos consideraban que de cumprirse o dos terzos a cousa tampouco estaba tan mal. Cando eu comentei a realidade oculta tras o dos terzos, o da elección dos pais, e o dos pícaros falando e escribindo no que lles pete indepedentemente da materia miraban con cara de abraio. A miña impresión é que unha vez máis e nun centro máis quedei coma un radical e que o xoves vou ser o único que faga folga. A verdade é que precisamos apoios para que a folga do 21 non sexa un fracaso. Por iso reproduzo un destes comunicados que me chegou estes días o correo electrónico. Apela o corporativismo do profesorado mais que a defensa dunha lingua e esta claro que aliados como estes son os inimigos de mañan, porén estamos tan mal que debemos pensar no hoxe.

Tú que eres profesor/a olvídate del gallego, del castellano, del inglés y de cualquier otro idioma. En vez de todo eso recapacita:

Los padres pueden elegir el idioma de las materias de sus hijos.

Los alumnos pueden contestar de forma oral y escrita en la lengua que prefieran independientemente de la lengua en la que se imparta la materia.

¿No te falla algo? ¡Sí! Y no es el sinsentido ni la posible contradicción de los dos presupuestos anteriores. Lo que falla eres tú. Aquí por lo visto todo el mundo puede opinar y elegir menos tú. Total que más da lo que tú pienses, sólo eres el que va a impartir la materia, buscar el material, corregir los exámenes etc.

Vale, dirás que somos funcionarios y que estamos sujetos a lo que diga la ley. Correcto. Pero si el presidente, el conselleiro, el secretario y un largo etc. renuncian a su capacidad normativa en beneficio de la libertad de una parte de la comunidad educativa lo de estar sujetos a la ley pierde enteros. Porque una de dos o se pregunta a todo el mundo y se concede libertad a todo el mundo o a ninguno. Es lo que tiene la igualdad ante la ley.

¿Sigues sin estar convencido? Piensa, ¿quieres aguantar al padre/madre orgulloso militante que viene a fiscalizarte por si no acatas la voluntad de la mayoría? ¿Quieres aguantar al padre/madre orgulloso militante que viene a intentar convencerte de las virtudes de la minoría no elegida? No. Ya aguantamos bastante a los padres/madres como para darles más cancha.

Por todo lo anterior, independientemente de la lengua que más ames u odies, para el 21. Únete a la huelga contra el decreto. Ya es hora de dejar de ser los últimos monos en cada decisión que toman sobre la educación. Es más movilízate que se convoque un claustro en tu centro y desde este se haga llegar un escrito a la consellería poniendo los puntos sobre las íes:

Cupo cerrado de materias en cada lengua con la obligación para todos, nosotros y los alumnos, de cumplir con la lengua en cuestión en todos los ámbitos de la materia.

O libertad para todos y por lo tanto que cada uno pueda dar la materia en la lengua que quiera.

Son el gobierno que gobiernen y no escurran el bulto.

HUELGA EL 21 DE ENERO.

Reenvía esto a todos los profesores que conozcas.”

No meu caso reenvíar os profesores esta compricado pois xa o recibiron. Así que se alguen ten algun coñecido que llo pase. E para rematar co tema do decretazo un pouco de humor, vía seioque:


Tamen dispoñible aqui.

Tags: , , , ,

14
Dec

A constitución e o federalismo

   Posted by: lannister    in Desfeita, Lingua, Política

Mentres medra a opinión de que a Constitución debe ser reformada para acabar cos excesos das autonomías e das linguas que oprimen o castelán (1,2), alguns tentan defendela argumentando que o mal non reside nela senon no uso que se fai dela. Outros ainda soñan cun estado federal. Sorprendeume a claridade dese soño vindo dun membro do PSdG, que sempre di ser unha cousa para acabar sendo Xacobino, e por iso a publicito (aqui no seu contexto orixinal).

” Solución federal

Estariamos na irrealidade si non foramos quen de recoñecer e suliñar os logros en termos de progreso e benestar colectivo derivados da entrada en vigor do actual marco constitucional, tamén no que atinxe á descentralización política do Estado. Tampouco seriamos honestos con nós mesmos si non recoñeceramos os déficits, imprevisións e conflitos abertos dende ese momento por falla (deliberada) de concrecións como, por exemplo, no aspecto financieiro. Todo é perfectible. Pero para que unha sociedade avance en consoancia coas súas normas fundamentais e o seu tempo debemos estar predispostos e preparados para afrontar debates substanciais de xeito maduro evitando, no posible, calquer intento de tensión que sobrepase os límites aceptables en democracia.
Pode parecer inevitable un cercano futuro de palabras grandilocuentes e demagoxia barata servida no almorzo, no xantar e coa cea nas tertulias de radio, nas declaracións partidarias, nos editoriais de prensa ou telexornais, Salsa Rosa ou foros de internet onde o menosprezo ós “cataláns”, “vascos”, “galegos” e ós “españois”, de calquera das dúas xeladoras Españas, sexa a tónica habitual en cadanseu espazo e onde o menor atisbo de racionalidade entre o fogo cruzado de nacionalismos radicalizados, excluíntes e antagónicos coloque na sospeita permanente a quen ouse abrila boca. Debates decimonónicos, rancios…O de sempre, cos de sempre como anunciadores da catástrofe disgregadora.
Esta é a situación que se presenta si o TC resolve como se filtrou: manifesto encorsetamento normativo ante a dinámica de bloqueo político e fracaso, tamén manifesto, no noble intento “pedagóxico” de mudar a cultura política para ir conquerindo a aceptación dunha pluralidade e plurinacionalidade reforzadora e potenciadora dos mecanismos de cooperación multilateral que fose capaz de ir desactivando e invertindo a tendencia ó vitimismo duns nacionalismos que se retroalimentan visceralmente entre sí. En definitiva: síntomas claros de esgotamento no modelo do Estado das Autonomías, tal e como o coñecemos.
Ante o que para min é unha evidencia non hai unha receta única nin unha solución incontestada, pero si desdramatizadora: outros lugares do mundo souberon resolver este tipo de problemática adoptando a solución federal. Decididamente federal. A Historia mostranos como os proxectos maximalistas dos nacionalistas españois, sexa o unificador ou os periféricos, fracasaron. Pero a solución autonomista tampouco parece satisfacer…
O federalismo non é o punto de chegada que resolva o eterno problema do encaixe territorial no seo dunha realidade histórica e xeográfica, pero tremendamente plural como é España, senón un proceso e, ante todo, unha conducta baseada na reordenación e revisión constante dos pactos e dos acordos entre iguais. Tamén na corresponsabilidade. Maior e mellor democracia unindo na aceptación dunha diversidade recoñecida e defendida por todos, aínda sendo asimétrica, e fomentando a efectiva participación cidadá. Difuminando as tradicionais estructuras sustentadas nas vellas xerarquías piramidais para entender as relacións de maneira horizontal, como xa as entende a sociedade cosmopolita do noso tempo: en rede. Desbotando e difuminando conceptos obsoletos, como o de soberanía. Outorgando confianza e mutuo recoñecemento entre poderes locais e central. Sendo máis eficaz, flexible e económicamente sustentable, ou viable…
En resumo: resulta, para min, a fórmula axeitada para articular o funcionamento cotiá nos estados occidentais do SXXI. Na miña opinión é a reforma pendente e necesaria. Non é novidosa, pero ante a tentación recentralizadora e as veleidades independentistas presentarase cedo o momento oportuno para acometela.”
Claro que os soños, soños son. E alguns en vez de soñar toman nota da realidade e reflictena para tentar cambiala.
E se da realidade falamos, outro ruxe-ruxe sobre o novo decreto do galego. Algun pode que se sorprenda, eu de Feijoo “Señor de las Habichuelas” espero calquera cousa.

Tags: , , , , ,

11
Dec

Medida para acabar co déficit

   Posted by: lannister    in Desfeita

Por motivos varios esta semana non podo poñer unha anotación propia, porén aproveito para difundir o seguinte artigo tomado do blogue de Anasagasti (aqui no seu contexto orixinal):

” MEDIDA PARA ACABAR CON EL DÉFICIT

Esta asociación de inspectores ha presentado un plan para recaudar 100.000 millones de Euros en 3 años, mediante un plan especial de la agencia tributaria, y lo más interesante CON UN COSTE PRESUPUESTARIO CERO. Las medidas que se proponen es el aumento de la paupérrima plantilla de la agencia tributaria, una mejora de los procedimientos, mejora de los programas informáticos y reformas legales que doten a los agentes de la AEAT de los recursos legales necesarios.

El coste de este plan se cifra en un 5% de lo recaudado. Esto permitiría que España se pusiera al mismo nivel de fraude fiscal que el resto de países del entorno ya que el fraude fiscal actual se cifra en torno al 23 % del PIB, una cifra de vergüenza.

La población Española en general está harta de ver cómo mientras la clase media “frita” a tributos, y procedimientos de inspección, aparecen en las noticias escándalos de corrupción y como las personas con más recursos son los que menos pagan (en clara referencia a las SICAV). Como hemos visto todos, el gobierno tratando de reducir el déficit ha aumentado los impuestos, intentando recaudar unos 10.000-11.000 millones de Euros más.

Desconozco el motivo por el cual (aunque me lo imagino) los gobernantes tienen miedo, de meter mano a esa bolsa de fraude fiscal y máxime sabiendo que con ello se reduciría buena parte del déficit. Es cierto que con la situación actual de recesión económica, si no existiera toda esa bolsa de economía sumergida estaríamos enfrente de una revuelta social.

Recientemente ha salido otro estudio, que indica que si España se pusiera al nivel de la media de la UE, en economía sumergida, se crearía 2,5 millones de puestos de trabajo, que en el contexto actual no creo que fueran mal recibidos en las listas del paro ni en el presupuesto de la seguridad social.

Ustedes tienen la oportunidad de terminar con esto, si no puede ser mediante la corrección en el presupuesto, y la oferta de empleo público de la AEAT, es mediante la iniciativa de una ley que recoja lo dispuesto en este plan.

¿ACASO CREEN QUE ESPAÑA VA A SALIR DE DONDE ESTÁ, CON UN CRECIMIENTO ECONÓMICO SOSTENIDO, CON UN 23 % DEL PIB DE ECONOMÍA SUMERGIDA?. ¿NO CREEN QUE SERÍA BUENO APROVECHAR LA CRISIS PARA LIMPIAR LA BOLSA DE ECONOMÍA SUMERGIDA DE NUESTRO PAÍS?.¿NO ESTARÍAN DISPUESTOS A ACABAR CON EL FRAUDE FISCAL Y TERMINAR CON BUENA PARTE DEL DÉFICIT?.”


Tags: ,